Harrie de Hond
Nooitgedacht
Het oude interieur en de betimmering worden momenteel vervangen.
Trouwerij
Vissen vangen
'We gaan vissen vangen!', klinkt het op een zondagmiddag in het voorjaar vanaf ons ponton. Vier stoere meiden uit de haven staan uitgerust met laarzen, schepnet, emmer gevuld met water en een kruisnet klaar om te gaan vissen. Er wordt afgesproken het kruisnet om beurten uit te werpen en weer op te halen. Ze hebben inmiddels allemaal meerdere zwemdiploma's dus enigszins gerust durf ik dit viertal wel te laten vissen.
Telkens wanneer het net boven komt, hangen ze met hun neuzen boven het water om hun vangst te bewonderen. Behalve wat ronddrijvend groenafval wordt er geen enkele vis gevangen. Ze komen tot de conclusie dat vanaf het dek vast meer vissen het kruisnet in zullen zwemmen. Helaas, ook hier zonder succes.
Na ruim een half uur wordt het doel aangepast. Ze gaan ronddrijvend plastic proberen te vangen. Daarin hebben de buurmeisjes meer succes want in deze hoek van de haven blijft afval na een paar dagen oostenwind altijd nog even dobberen. De vuilnisemmer op het ponton vult zich gestaag. Wat begon met een ontspannen middag vissen vangen eindigde met het milieu (onbewust) schoonmaken!
Tis een bevert zeker ...
De vogelaar
Nog niet zo lang geleden raakte ik met een natuurliefhebber in gesprek. 'Ik ben een vogelaar' legde de man uit. Met een verrekijker om zijn nek en een vogelboek in de hand struinde hij Hitland af op zoek naar bijzondere vogels. Een vogelaar. Volgens het woordenboek is een vogelaar een vogelliefhebber. Of; iemand die vogels observeert. Toen ik tien jaar geleden in Hitland kwam wonen kon ik het verschil tussen een mus en roodborstje nog wel zien maar daar hield het wel mee op. Inmiddels heb ik heel wat meer vogels leren (her)kennen.Lees verder...
Voorbijgangers
Drie voorbijgangers. De onderste is de 47 meter lange Femke, die momenteel getest wordt op de Noordzee.
Als het leven zwaar voelt
Als het leven zwaar voelt
Soms voelt het leven zwaar. Hoe goed alles objectief ook gaat, het voelt niet altijd zo. Dat is vervelend, maar zo is het nou eenmaal.
Op zulke momenten is het heel fijn als je je door mensen om je heen gedragen voelt. Ik heb het over relatief kleine dingen, die zoveel kunnen betekenen: iemand die het water dicht draait als je hoort dat hij overloopt, maar net met een huilend kind, een overkokende pan en een vieze luier bezig bent. Iemand die je fiets weer overeind zet als hij is omgewaaid of je helpt om de bakfiets van onderaan de dijk weer omhoog te trekken. Iemand die aanbiedt om je kind op te vangen als je zo moe bent, dat je gewoon niet meer weet hoe je de dag door moet komen. Iemand die in het voorbijgaan je schip in de gaten houdt en helpt als er iets mis gaat. Iemand die babyfoonwacht wil houden als het ene kind eindelijk slaapt en het andere kind van school gehaald moet worden. Iemand die vraagt hoe het met je gaat en daar ook oprecht geïnteresseerd in is. Enzovoorts.
Goede buren zijn goud waard. Dat ervaar ik hier elke dag weer.
Dank jullie wel, lieve buren.