Schilderijen
De schilderijen zijn acryl op linnen en zitten achter glas. Het beeldformaat is 29,5 x 29,5 cm en de lijst (incl. passe-partout) is 52,5 x 52,5 cm. Prijs is €175,- per stuk. Mail voor meer informatie de schilder zelf en klik hier.











Oklalena

Stoere zwaluw

Waar het over ging? Geen idee, maar blijkbaar hadden ze een weddenschap want even later vloog er een door het patrijspoortje naar binnen. Hij fladderede even rond in de slaapkamer (we schrokken ons rot) en vervolgens vloog hij door een ander patrijspoortje weer naar buiten. Stoere actie, en waar gebeurd!

De stoere :)
Ondertussen was de ooievaar van z’n nest af gekomen en op de lantarenpaal op de dijk gaan zitten. Toen hebben we de patrijspoortjes toch maar even dicht gedaan ... :)

Havenfeest ZomerZonneWende




Gewoon grenzeloos ...
IJsvogels



Foto's: Sophie Mejan
Spits verlaat Hitland

Klusdag Landje


Femke zorgde voor de organisatie én de innerlijke mens.

Jesse (tweede van rechts) vroeg zich, al kijkend naar het oude vervallen schuurtje, af of we dit ook niet gelijk zouden slopen en een nieuwe moesten maken ...

... en zo geschiedde. Slopen die handel!


Manus, bleek er inderdaad een van alles te zijn.

Het nieuwe schuurtje kreeg al vrij snel vorm.

Daan en Lourenz graven een kuil voor de trampoline.

Het testteam stond al uren te popelen en kon eindelijk gaan springen.

Een hoek van het landje werd deels afgegraven voor de aanhangerplek.

Karel voerde de aarde af.

Tadaaaa! Het nieuwe schuurtje.

Landje is weer picobello in orde!
Dubbele regenboog

Foto: Jim Heijman
Vanuit de lucht

En zo moet het blijven
Uniek zijn ze.
Allemaal.
Echt allemaal.
De ene heeft een bolle kop, de andere een spitse.
Er is een rode, een grijze en een ooit groene.
Sommige tonen de tand des tijds, andere verstoppen deze onder een dikke laag verf.
Af en toe gaan ze er vandoor, gedreven door motor of enkel de wind.
Om te genieten, niet om te werken.
Nee.
Niet meer.
Want gewerkt hebben ze.
Jarenlang.
Lang geleden.
Trots dragen ze daarvan de verhalen.
Dappere verhalen.
Eigenaardige verhalen.
Maar ook schrijnende.
En dat is wat ze bindt.
Ja, dat is wat ze samenbrengt.
Elkaar in hun waarde latend.
Bol, spits, rood of ooit groen.
Dat is Werkhaven Hitland.
Een haven met karakter.
Zo was het. Zo is het. En zo moet het blijven.

Houtkachelventilator

Al twintig jaar weet ik dat in de winter de warmste plek in onze roef het plafond is, maar om daar nou met klittenband tegenaan te gaan hangen is ook weer zo wat. Onderstaande plaatjes geven aan waar de warmte (rood) mét en zonder ventilator op je houtkachel naar toe gaat.

Met ventilator

Zonder ventilator
Het scheelt echt comfort én je verbruikt minder hout. Het scheelt dus ook geld of in ieder geval gesjouw. Hij maakt geen herrie en zorgt niet voor een irritante wind maar verplaatst gewoon langzaam de warme kachelwind naar de plek waar je hem als prettig ervaart, en dat is dus niet het plafond.
Het motortje krijgt zijn energie van een Peltier element. Zo’n element weet elektrische stroom op te wekken uit een temperatuurverschil. En dat is er: de onderkant staat op de kachel en wordt bloedheet en de bovenkant bestaat uit koelribben. Hiertussen zit dus dat element en het motortje. Geen snoeren, batterijen of wat dan ook. Als hij warm wordt (vanaf zo’n 85ºC) begint ie langzaam te draaien en dat steeds iets harder naarmate hij warmer wordt (tot max. 340ºC), afhankelijk van het type.
Ze zijn er in allerlei typen, merken, prijzen en maten. Ik heb een Caframo Ecofan Airmax 812 gekocht (149 euro). En neen, ik bezit geen aandelen en krijg ook geen geld voor dit stukje maar ik ben er wél enthousiast over (merkte je waarschijnlijk al) en dat wilde ik delen. Bij deze.







