Tis een bevert zeker ...

Na vele vage en onscherpe, dan nu eindelijk een duidelijke foto van de bever. Vanmorgen om 7.15 uur vanuit het keukenraam.

Bever2SQ435

De vogelaar

martine-200

Nog niet zo lang geleden raakte ik met een natuurliefhebber in gesprek. 'Ik ben een vogelaar' legde de man uit. Met een verrekijker om zijn nek en een vogelboek in de hand struinde hij Hitland af op zoek naar bijzondere vogels. Een vogelaar. Volgens het woordenboek is een vogelaar een vogelliefhebber. Of; iemand die vogels observeert. Toen ik tien jaar geleden in Hitland kwam wonen kon ik het verschil tussen een mus en roodborstje nog wel zien maar daar hield het wel mee op. Inmiddels heb ik heel wat meer vogels leren (her)kennen.

'Kijk' zei hij en wees omhoog boven de weilanden. Een grote bruine roofvogel zweefde in cirkels. 'Een buizerd, legde hij uit. En zijn roep klinkt als die van een meeuw maar dan hoger'. Regelmatig zie ik een buizerd aan de bosrand van Hitland. Rustend op een stevige tak. Of soms zomaar middenin het weiland bovenop een hek.

'En een andere roofvogel, zo noemde hij, die in Hitland woont is de torenvalk.' Oja, zei ik, volgens mij zie ik die regelmatig boven de dijk, biddend op zoek naar eten tussen het gras. 'Klopt!' Riep hij enthousiast. 'En vanaf het voorjaar zie je regelmatig in Hitland weer de mezen' vertelde hij. 'U bedoeld de kool- en pimpelmezen, die zo prachtig kunnen zingen?' Verbaasd keek de man, midden 70 was hij zeker wel, me aan. 'Inderdaad, vanaf april hoor je ze weer volop zingen. En weet je welke vogel nou nog op mijn verlanglijstje staat?' Ik keek hem nieuwsgierig aan. 'De ijsvogel. Ken je die?' Jazeker, zei ik. Dat is die prachtige felgekleurde blauwe vogel die je alleen maar in een flits voorbij ziet schieten. 'Dat klopt, een schichtige en zeldzame vogel'. Dat ik die ijsvogel regelmatig zie zei ik maar niet hardop. Want dan staat morgen onze achtertuin vol met vogelaars...

Tevreden liep ik weer terug naar huis. Wat een leuk gesprek. Een vogelaar zal ik mezelf niet noemen, maar ik kan niet ontkennen dat ik al meer vogels ken dan een gemiddeld stadsmens. En wat woon ik toch mooi en hoe heerlijk om zo'n diversiteit aan vogels te leren kennen.

bosvogels435

Voorbijgangers

JIMDEF435VBMAY2016-435d0180329_162937SG435
Drie voorbijgangers. De onderste is de 47 meter lange Femke, die momenteel getest wordt op de Noordzee.

Winter in de Werkhaven

Winter van 2017/2018. Klik op 'Lees verder…' voor meer foto's.

97567215-435Lees verder...

Als het leven zwaar voelt

Vandaag kreeg ik van Dorine de vraag om onderstaand verhaaltje op het weblog te zetten. Nou, dolgraag. Bij deze.

Als het leven zwaar voelt

Soms voelt het leven zwaar. Hoe goed alles objectief ook gaat, het voelt niet altijd zo. Dat is vervelend, maar zo is het nou eenmaal.

Op zulke momenten is het heel fijn als je je door mensen om je heen gedragen voelt. Ik heb het over relatief kleine dingen, die zoveel kunnen betekenen: iemand die het water dicht draait als je hoort dat hij overloopt, maar net met een huilend kind, een overkokende pan en een vieze luier bezig bent. Iemand die je fiets weer overeind zet als hij is omgewaaid of je helpt om de bakfiets van onderaan de dijk weer omhoog te trekken. Iemand die aanbiedt om je kind op te vangen als je zo moe bent, dat je gewoon niet meer weet hoe je de dag door moet komen. Iemand die in het voorbijgaan je schip in de gaten houdt en helpt als er iets mis gaat. Iemand die babyfoonwacht wil houden als het ene kind eindelijk slaapt en het andere kind van school gehaald moet worden. Iemand die vraagt hoe het met je gaat en daar ook oprecht geïnteresseerd in is. Enzovoorts.

Goede buren zijn goud waard. Dat ervaar ik hier elke dag weer.
Dank jullie wel, lieve buren.

klik-hier-voor-de-blogs-van-2017