Hitlandse heksensoep
Benodigdheden: brandnetels, paardebloemen, zand, water, stoere havenheksen en natuurlijk grote stevige takken (al dan niet zorgvuldig uitgezocht uit Landje's Wilgenhaag) om deze bijzondere soep te roeren.
De heksensoep is een beproeft recept van de havenmeiden. De ingrediënten komen heel precies. Zo precies als hen uitkomt. Het aantal brandnetels is zoveel als de heksjes durven te plukken. Wat paardenbloemen betreft, zoveel als er in de soep past, het kleurt zo gezellig geel. Zand en water komen wat preciezer. Teveel zand maakt het te korrelig, te weinig zand te waterig. Zo wordt er wat af gewogen en gemixed. Tot de juiste textuur en kleur is bereikt. En dan is het klaar. De soep wordt ofwel ergens tussen de struiken leeg gekieperd of de IJssel wordt verrijkt met wat extra zand en waterplanten.
Hitlandse heksensoep, niet voor consumptie wel voor veel plezier!
Voorbijgangers
Foto: Marijn
Vandaag kwam het 93 meter lange superjacht Lady S voorbij. Het eerste jacht ooit met een IMAX-bioscoop (en bijbehorend certificaat) aan boord. De bioscoop heeft 12 zitplaatsen en dus kan de eigenaar hier met z’n vrouw en 10 vrienden naar Kung Fu Panda kijken. Veel plezier! ;)
Foto: © Bruno Buisson
Harrie de Hond
Nooitgedacht
Het oude interieur en de betimmering worden momenteel vervangen.
Trouwerij
Vissen vangen
'We gaan vissen vangen!', klinkt het op een zondagmiddag in het voorjaar vanaf ons ponton. Vier stoere meiden uit de haven staan uitgerust met laarzen, schepnet, emmer gevuld met water en een kruisnet klaar om te gaan vissen. Er wordt afgesproken het kruisnet om beurten uit te werpen en weer op te halen. Ze hebben inmiddels allemaal meerdere zwemdiploma's dus enigszins gerust durf ik dit viertal wel te laten vissen.
Telkens wanneer het net boven komt, hangen ze met hun neuzen boven het water om hun vangst te bewonderen. Behalve wat ronddrijvend groenafval wordt er geen enkele vis gevangen. Ze komen tot de conclusie dat vanaf het dek vast meer vissen het kruisnet in zullen zwemmen. Helaas, ook hier zonder succes.
Na ruim een half uur wordt het doel aangepast. Ze gaan ronddrijvend plastic proberen te vangen. Daarin hebben de buurmeisjes meer succes want in deze hoek van de haven blijft afval na een paar dagen oostenwind altijd nog even dobberen. De vuilnisemmer op het ponton vult zich gestaag. Wat begon met een ontspannen middag vissen vangen eindigde met het milieu (onbewust) schoonmaken!
Tis een bevert zeker ...
De vogelaar
Nog niet zo lang geleden raakte ik met een natuurliefhebber in gesprek. 'Ik ben een vogelaar' legde de man uit. Met een verrekijker om zijn nek en een vogelboek in de hand struinde hij Hitland af op zoek naar bijzondere vogels. Een vogelaar. Volgens het woordenboek is een vogelaar een vogelliefhebber. Of; iemand die vogels observeert. Toen ik tien jaar geleden in Hitland kwam wonen kon ik het verschil tussen een mus en roodborstje nog wel zien maar daar hield het wel mee op. Inmiddels heb ik heel wat meer vogels leren (her)kennen.Lees verder...
Voorbijgangers
Drie voorbijgangers. De onderste is de 47 meter lange Femke, die momenteel getest wordt op de Noordzee.
Als het leven zwaar voelt
Als het leven zwaar voelt
Soms voelt het leven zwaar. Hoe goed alles objectief ook gaat, het voelt niet altijd zo. Dat is vervelend, maar zo is het nou eenmaal.
Op zulke momenten is het heel fijn als je je door mensen om je heen gedragen voelt. Ik heb het over relatief kleine dingen, die zoveel kunnen betekenen: iemand die het water dicht draait als je hoort dat hij overloopt, maar net met een huilend kind, een overkokende pan en een vieze luier bezig bent. Iemand die je fiets weer overeind zet als hij is omgewaaid of je helpt om de bakfiets van onderaan de dijk weer omhoog te trekken. Iemand die aanbiedt om je kind op te vangen als je zo moe bent, dat je gewoon niet meer weet hoe je de dag door moet komen. Iemand die in het voorbijgaan je schip in de gaten houdt en helpt als er iets mis gaat. Iemand die babyfoonwacht wil houden als het ene kind eindelijk slaapt en het andere kind van school gehaald moet worden. Iemand die vraagt hoe het met je gaat en daar ook oprecht geïnteresseerd in is. Enzovoorts.
Goede buren zijn goud waard. Dat ervaar ik hier elke dag weer.
Dank jullie wel, lieve buren.
Havenfeest
Zwemmen van A'dam naar R'dam
Boekpresentatie
Foto's: Lex Broere ©
Rat of bever?
Het beest zwemt goed zichtbaar de haven uit, rond de strekdam en gaat stuurbord uit richting Rotterdam. Nu maar hopen dat hij weer voorbij komt zwemmen, maar dan in de IJssel i.p.v. in de Werkhaven. En ja hoor, daar kwam ie. Toen we (er waren inmiddels best wat mensen verzameld) dichterbij kwamen schrok hij en dook hij onder water. Hij gaf een klap met z’n grote platte staart. Huh? Platte staart? Shit, Riva had gelijk, dus toch een bever!
Daan (beverfreak) rende snel terug naar boord om z’n telefoon te halen. Alle andere telefoons van aanwezigen waren of leeg (accu) of vol (geheugen). Daan sprong daarna op z’n fiets om de bever te filmen. Duidelijk is anders, maar de verdwaalde bever werd in ieder geval (beverig) vastgelegd.
> foto toegevoegd op 30 juli
Wisselende seizoenen
De winter was voorbij, de lente in aantocht en de eerste bloemknoppen staken al boven het grasveld uit. Vloog daar niet af en toe al een vogel voorbij met een takje in z'n snavel?
De staart van maart roerde grillig, om over de wil van april maar te zwijgen. Op een enkele zwoele lentedag na, bleef het buiten vooral koud en guur.
Ondanks dat het houtkacheltje volop knetterde en ons scheepje behaaglijk verwarmde, lokten de voorjaarsstormen mij regelmatig naar buiten. Om 's ochtends de nevel over het water te zien drijven en 's middags tussen de buien door de was aan dek te drogen. En natuurlijk om heerlijk uit te waaien!
Met recreatiegebied Hitland grenzend aan onze loopbrug was het een kwestie van capuchon op, laarzen aan en de paden op! Mijn wandelingen werden vaak beloond met heerlijke lentegeuren, verfrissende regendruppels en prachtige wolkenluchten. Heerlijk die wisselende seizoenen!
Thuiskomen met hoogwater ...
Hitlandvlag
Hitlandrun
De sfeer en het weer waren super. Melanie kon (met een tijd van 42 minuten!) bij de vrouwen het goud ophalen. Don liep met 46 minuten boven zijn eigen verwachting en ook Ilse zette met 6 minuten een knappe prestatie neer.
If you can’t beat them, eat them
Video-impressie
Klusdag
Voor meer foto's, klik onderaan op 'Lees verder…'
Lees verder...
Zeebeerloos
Hond(erd)
Heen en Weer XV
Fotoboek Hollandsche IJssel
De Hollandsche IJssel is als (onze enige) getijdenrivier een indringende beleving. Na dertig jaar leven en werken op de rivier is het mijn streven deze beleving zichtbaar en voelbaar te maken. Voor een klein bedrag sponsort én ontvangt u een fotoboek met de vele gedaantes van deze rivier. Vijftig originele foto’s en teksten over haar rol en betekenis voor natuur, cultuur en het oog.
Iedereen die minstens € 15,00 doneert ontvangt een exemplaar, maar alle donaties zijn natuurlijk welkom. Het boek wordt uitgegeven in een oplage van 500 stuks. Het boek is in kleur, met een formaat van 22 bij 25 cm, liggend met een harde kaft. Meer info? Kijk dan op hollandseijssel-lexbroere.kentaa.com
Nederlands Kampioen Judo
AD Rotterdams Dagblad (voor een interview met Jim, klik op de foto)
Karel en Corrie
Geboren op het water, getogen op het water, gewerkt op het water en tot slot gewoond op het water. Vele duizenden uren prachtige wateravonturen. Ik hoop dat we er nog veel mogen horen.
Het sterft hier van het leven ...
Hart van Holland (klik erop voor een vergroting)
Voorbijganger
Twee maanden eerder schreef het geschiedenis:
Voorbijganger
Ondanks het grijze weer was het best indrukwekkend om haar de bocht om te zien komen
Hierboven een filmpje van gisteren uit Alphen aan den Rijn.
Voorbijganger
Gelukkig hadden we net de wilgen geknot :)
Hierboven een filmpje van vanochtend uit Alphen aan den Rijn.
Schilderijen
De schilderijen zijn acryl op linnen en zitten achter glas. Het beeldformaat is 29,5 x 29,5 cm en de lijst (incl. passe-partout) is 52,5 x 52,5 cm. Prijs is €175,- per stuk. Mail voor meer informatie de schilder zelf en klik hier.
Oklalena
Stoere zwaluw
Waar het over ging? Geen idee, maar blijkbaar hadden ze een weddenschap want even later vloog er een door het patrijspoortje naar binnen. Hij fladderede even rond in de slaapkamer (we schrokken ons rot) en vervolgens vloog hij door een ander patrijspoortje weer naar buiten. Stoere actie, en waar gebeurd!
De stoere :)
Ondertussen was de ooievaar van z’n nest af gekomen en op de lantarenpaal op de dijk gaan zitten. Toen hebben we de patrijspoortjes toch maar even dicht gedaan ... :)
Havenfeest ZomerZonneWende
Gewoon grenzeloos ...
Stukje uit het 'Hart van Holland'. Klik erop voor een vergroting.
IJsvogels
Foto's: Sophie Mejan
Spits verlaat Hitland
Klusdag Landje
Femke zorgde voor de organisatie én de innerlijke mens.
Jesse (tweede van rechts) vroeg zich, al kijkend naar het oude vervallen schuurtje, af of we dit ook niet gelijk zouden slopen en een nieuwe moesten maken ...
... en zo geschiedde. Slopen die handel!
Manus, bleek er inderdaad een van alles te zijn.
Het nieuwe schuurtje kreeg al vrij snel vorm.
Daan en Lourenz graven een kuil voor de trampoline.
Het testteam stond al uren te popelen en kon eindelijk gaan springen.
Een hoek van het landje werd deels afgegraven voor de aanhangerplek.
Karel voerde de aarde af.
Tadaaaa! Het nieuwe schuurtje.
Landje is weer picobello in orde!
Dubbele regenboog
Foto: Jim Heijman
Vanuit de lucht
En zo moet het blijven
Uniek zijn ze.
Allemaal.
Echt allemaal.
De ene heeft een bolle kop, de andere een spitse.
Er is een rode, een grijze en een ooit groene.
Sommige tonen de tand des tijds, andere verstoppen deze onder een dikke laag verf.
Af en toe gaan ze er vandoor, gedreven door motor of enkel de wind.
Om te genieten, niet om te werken.
Nee.
Niet meer.
Want gewerkt hebben ze.
Jarenlang.
Lang geleden.
Trots dragen ze daarvan de verhalen.
Dappere verhalen.
Eigenaardige verhalen.
Maar ook schrijnende.
En dat is wat ze bindt.
Ja, dat is wat ze samenbrengt.
Elkaar in hun waarde latend.
Bol, spits, rood of ooit groen.
Dat is Werkhaven Hitland.
Een haven met karakter.
Zo was het. Zo is het. En zo moet het blijven.
Houtkachelventilator
Al twintig jaar weet ik dat in de winter de warmste plek in onze roef het plafond is, maar om daar nou met klittenband tegenaan te gaan hangen is ook weer zo wat. Onderstaande plaatjes geven aan waar de warmte (rood) mét en zonder ventilator op je houtkachel naar toe gaat.
Met ventilator
Zonder ventilator
Het scheelt echt comfort én je verbruikt minder hout. Het scheelt dus ook geld of in ieder geval gesjouw. Hij maakt geen herrie en zorgt niet voor een irritante wind maar verplaatst gewoon langzaam de warme kachelwind naar de plek waar je hem als prettig ervaart, en dat is dus niet het plafond.
Het motortje krijgt zijn energie van een Peltier element. Zo’n element weet elektrische stroom op te wekken uit een temperatuurverschil. En dat is er: de onderkant staat op de kachel en wordt bloedheet en de bovenkant bestaat uit koelribben. Hiertussen zit dus dat element en het motortje. Geen snoeren, batterijen of wat dan ook. Als hij warm wordt (vanaf zo’n 85ºC) begint ie langzaam te draaien en dat steeds iets harder naarmate hij warmer wordt (tot max. 340ºC), afhankelijk van het type.
Ze zijn er in allerlei typen, merken, prijzen en maten. Ik heb een Caframo Ecofan Airmax 812 gekocht (149 euro). En neen, ik bezit geen aandelen en krijg ook geen geld voor dit stukje maar ik ben er wél enthousiast over (merkte je waarschijnlijk al) en dat wilde ik delen. Bij deze.
Ilse Wolf - deel I
Germa III verlaat Hitland
De Ram sleept de Germa III (achterstevoren want ze wil eigenlijk niet) de haven van Hitland uit. Op weg naar 'Van Grevenstein’s Scheepswerf' om vervolgens met nieuwe eigenaar naar Groningen af te reizen.
Het maakt herrie, een foto ...
Inderdaad, Vincent met z'n kettingzaag.
En dit was zijn uitzicht.
Sint-Maarten
Confiance naar nieuwe plek
Met Annelieke in d'r 'fietszitje' op weg naar nieuwe plek
Past ie of past ie niet?
'k Zag twee beren coniferen ...
De zomer is voorbij
Don en Spip op het werkvlot
Ome Lourenz op z'n werkvlot :)
Reddingsvlot van Marijn
Prinsessen op de trampoline
Fotoblog
In de tachtig en dan nog het dak van je stuurhut verven.
Waar kan ik tekenen?
Sleper en zon gaan hun ondergang tegemoet.
De 'Belt' op weg naar de sloop.
Eindelijk een stevig theetafeltje voor Paul en Sophie
'Stella Maris' op weg naar werf en nieuwe eigenaar.
Greet, we zullen je missen.
Moskee-achtige taferelen op boordborrel
Opgroeien in Werkhaven Hitland. Rik pompt hier, al vissend, z'n bootje leeg bij Paal 248.
Lourenz experimenteert met hulpzeil na afschaffing rode diesel
Nederlands kampioen judo
Toen hij (vanuit Emmen) onderweg naar huis was hebben buren als een speer de boot nog versierd als warm welkom. Super leuk!
Klik hier om het wedstrijdverslag te lezen.
Wilgen zijn geknot
Havenfeest 1999
Hieronder nog wat uitnodigingen uit die zelfde doos en uit die zelfde tijd (1996 t/m 2001). Je kunt er eventueel op klikken voor een vergroting.
It giet net oan
Lourensch ;) in 2012
Gisteren
Jura naar de werf
Wilgen snoeien
Met de takken werd een mooie en functionele wilgenhaag gevlochten op de parkeerplaats en de stammetjes gaan volgend jaar lekker in de kachel.
Voorbijgangers
Ik vind er (als Apple Macintosh fan van het eerste uur) niet veel aan, maar de jacuzzi op het voordek is echt wel schitterend gebouwd.
Klipperrace
De Waterwolf werd 2e in de A-klasse (foto: Hajo Olij)
Voorbijgangers
Witte Beer maakt regen
Smokkelaars en plunderaars ...
Het project heet trouwens De Brigantijn, genaamd naar het scheepstype brigantijn (ook wel schoenerbrik), een zeilende tweemaster. Jammer is dat de bemanning van brigantijnen bestond uit smokkelaars en plunderaars ...
Voorbijgangers
Havenfeest
Tip: vraag nooit een vuurtje aan Vincent.
Voorbijgangers
Jim in de krant
Het Kanaal van woensdag 13 juni (klik op de afbeelding voor een vergroting en hier voor Jim's weblog)
15 mooie jaren ...
Zwemmen
(gesmolten) IJsmeester Johan en Co.
Van Berini tot Solex
Voorbijgangers
Laatst kwam containerschip KERGI (uit Valletta, Malta) voorbij. Leeg, een enorm gevaarte (kijk maar eens naar het veerpontje links op de foto).
Boodschappenkarretjes
Kruiwagens op de parkeerplaats wachten om zo met boodschappen naar boord gereden te worden (voor sommige toch zo'n 350 meter lopen).
Afvalkalender 2012
Grofvuil op laten halen kost tegenwoordig €40,- per m³. Tamelijk grof inderdaad...
Schaatsen
De keuring.
Schaatsen aan ...
en gaan!
Buitenfotografie
Eerste in de reeks:
verlaten kassen aan de Ringvaart in Nieuwerkerk aan den IJssel.
Fotografie: Lex Broere ©
Anton behaalt 3e dan karate
Goju-ryu is een van de vier traditionele karatestijlen en is Japans voor hard-zachte stijl. De stijl kent zowel harde als zachte technieken. Om hetzelfde resultaat te krijgen, is de filosofie, hoeft men niet altijd hard aan te vallen; zacht kan een net zo goede en soms zelfs betere werking hebben. De stijlnaam goju is opgebouwd uit de woorden go en ju, welke respectievelijk hard en zacht betekenen. In de training van het Goju-ryu Karate-do zijn deze principes terug te vinden in de veelvuldige afwisseling van ‘zachte’ en ‘harde’ technieken. Zacht uitgevoerde bewegingen, waarbij de kracht van de tegenstander geabsorbeerd wordt; hard uitgevoerde technieken, waarmee een aanvaller veelal definitief onschadelijk wordt gemaakt. Er wordt in het Goju-ryu veel belang gehecht aan de verschillende manieren van ademhalen en het gebruik van de juiste ademhaling bij de juiste techniek.
Ria zegt dat ze nu haar eigen Mr. Miyagi heeft. Niet raar opkijken dus als je haar binnenkort als een kraanvogel op een meerpaal ziet staan ;)
Ruud danst!
Ruud danst met de kerstdagen in een magisch Oosters sprookje: ‘ABDALLAH en de Gazelle van Basra’ van het Haagse dansgezelschap ‘De Dutch Don’t Dance Division’. Artistiek leiders Thom Stuart en Rinus Sprong creëerden een gloednieuw ballet, gebaseerd op het originele werk van choreograaf August Bournonville. Choreograaf Rinus Sprong bereikte in mei j.l. de finale van The Ultimate Dance Battle (RTL 5). Uiteraard heeft hij hier enkele dansers gevraagd voor ABDALLAH.
Speeldagen: 25, 26, 27 (2x) en 28 (2x) december. Zie ook de website van het Lucent Danstheater.
Wetenschappelijk onderzoek (Tilburgse hoogleraar) wijst uit dat het wonen op een schip bevorderlijk is voor het evenwichtsgevoel
Intocht Sinterklaas
Rob, Diesel en Duif
Diesel en Duif
Gouds bezoek
Wist u dat ...
En het goeie nieuws is dat ze ook te koop zijn!
Het IJsselmonument
De maan staat hoog aan de hemel en de sterren fonkelen fel.
Het is al ver na middernacht wanneer ik voor de eerste keer over de Groenendijk rijd. Terwijl ik over de dijk zoef word ik plotseling opgeschrikt door een figuur langs de dijk die voorover gebogen in het gras staat. Ik minder vaart en tuur in het duister. Het lijkt wel of er een auto van de dijk is gereden. Zal ik stoppen en terugrijden? Misschien laf, maar ik rijd door. Eenmaal thuis kan ik de slaap niet vatten. De schim en de auto blijven in mijn hoofd malen. Ik zie de krantenkop al voor me: ‘Auto te water, getuige rijdt door’.Lees verder...
Een 40-er geboren!
Na vier weken zeilen, varen, droogvallen en regen trotseren, voeren we uitgerust en voldaan, een warm Hitlandbad binnen. Vrolijk zwaaiend werden we verwelkomd door onze eerste buren. ‘Gefeliciteerd!’ leken ze erbij te roepen. Ook de volgende buren, die we passeerden, zwaaiden enthousiast. ‘Gefeliciteerd!’ Nu hoorde ik het duidelijk. ‘Waarmee?’ vroeg ik verbaasd. Een paar brede smilen kreeg ik als antwoord.Lees verder...Voorbijgangers
Als argumentatie om een luchtballon als 'Voorbijganger' te plaatsen had Sophie: 'het is toch ballonvaren'.
Wist u dat ...
Karel en Corrie kregen een tijdje terug het ludieke verzoek om hun ponton even voor een trouwerij (van zanger Hermes House Band?) ter beschikking te stellen. Ze zochten Nieuwerkerks 'grondgebied'. Hier aan boord van de gehuurde salonboot 'Navigathor' trouwen blijkt niet rechtsgeldig, dus compleet met een ambtenaar van de burgerlijke stand uit Zuidplas werd er zaterdag hier even aangelegd, afgestapt, getrouwd en weer opgestapt.
Ze kwamen,
trouwden
en vertrokken weer.
Met je huis op vakantie
We gaan op vakantie. Met ons huis welteverstaan! Voor bootmensen de normaalste zaak van de wereld. Voor landrotten een niet te begrijpen ervaring. En over als ex-landrot met je huis op vakantie wilde ik het even hebben.Lees verder...
Voorbijgangers
een traag voorbijtrekkende tjalk en Jorrit in zijn snelle laser.
Havenfeest 2011
Voorbijgangers
Hierboven de asielboot ‘Oslo’ die in de jaren negentig aan de kade van Ouderkerk aan den IJssel plaats bood aan zo'n 280 asielzoekers
'n haags è
Wist u dat ...
De vlag vanochtend aan boord van de 'Sietske'
DirkJan
Al wat stoffelijk nu nog rest is het plastic bootje met voorop kapitein Dirk (door Lourenz bij de crematie op zijn kist gelegd). Zijn geest waait echter nog regelmatig door de haven.
Voorbijgangers
De haven in beeld
Leendert de Zwart (1911 - 1983)
Voorbijgangers
Meer info en foto's, klik hier.
Het boten- en huizenkamp
Inmiddels is iedereen op de hoogte van ons aanstormend bootmensje. Toen ons blijde nieuws eenmaal bekend was ontstonden er direct twee kampen, namelijk het botenkamp en het huizenkamp.
De mensen uit het huizenkamp reageerden dolenthousiast op onze nieuwe aanwinst, maar ook enigszins verschrikt. Bezorgde blikken werden ons toegeworpen en we werden overspoeld met allerlei vragen. Waarvan de vraag ‘Waar gaan jullie nu dan wonen?’ met stip op nummer één stond.
Ook uit het botenkamp steeg een luid gejuich op! ‘Een nieuw bootmensje!’ En in tegenstelling tot de verschrikte reacties van de landrotten werden we nu bedolven onder tientallen praktische tips. Er wonen immers genoeg bevaren papa’s en mama’s in de haven die weten hoe het moet!
Doordrongen van het feit dat we op het water wonen, schipperde ik in het begin van mijn zwangerschap nogal eens tussen beide kampen. Als ouder wil je je kind een zo’n veilig mogelijke omgeving bieden. Maar kinderen zijn vindingrijk en gevaar loert overal. Ongeacht waar ze wonen. En het groot aantal matroosjes hier in de haven is voor mij hét bewijs dat kinderen aan boord verantwoord kunnen opgroeien. Ik kan niet in de toekomst kijken, wellicht dat ik ooit weer peddel naar het huizenkamp. Maar voorlopig, met het botenkamp achter mij geschaard, durf ik de uitdaging aan!
Voorbijgangers
Dit kwam van de zomer voorbij. En om aan te sluiten op Martine's laatste blog: botenkamp of huizenkamp?
De kleine ijsbeer
Hopelijk wordt het niet zo’n mediahype als ijsbeertje Knut een paar jaar geleden. Of misschien is Knut het wel, die op weg is vanuit de Berlijnse Zoo naar Diergaarde Blijdorp. Arme Knut schijnt in Berlijn namelijk volop te worden bedreigd en gebeten door zijn moeder en twee andere ijsbeervrouwtjes.
Knut
Voorbijgangers
Ark van Noach, die van de week op weg naar Aalsmeer aan Hitland voorbij trok.
UFO's in Hitland?
Onlangs werden we opgeschrikt door een fel schijnsel vanuit het Hitlandbos. Avonden achter elkaar en steeds rond dezelfde tijd. UFO verhalen deden al snel de ronde. Het duurde even voordat de eerste durfde te gaan kijken, maar wat bleek: de driving-range (oefen afslagplaats) van Golfbaan Hitland was voorzien van nieuwe verlichting.
Los van de overlast voor de dijkbewoners die de gordijnen moeten sluiten, de joggers die verblind de sloot in rennen en de impact die het heeft op het vogelrustgebied hetgeen er pal voor ligt, ziet het er ook nog eens een keer gewoon niet uit. De Buurtvereniging heeft inmiddels protest aangetekend en wil graag terug naar de oude, acceptabele situatie. Veel succes!
Kinderen aan boord
Kinderen hebben en wonen op een boot, is dat mogelijk? Vorig jaar heb ik mijn luxe appartement verruild voor een knus woonscheepje uit begin twintigste eeuw. Mijn vriend woonde al jaren op het schip en toen de plannen kwamen om te gaan samenwonen hoefden we niet lang na te denken over de locatie. Op zijn scheepje. In deze prachtige karakteristieke haven.
Eenmaal samenwonend op ons dobberend schuitje kwam onze kinderwens steeds vaker ter sprake. We fantaseerden over hoe leuk het zou zijn om van die rumoerige koters om ons heen te hebben. Alleen had ik zo mijn twijfels over kinderen die opgroeien op boten. De gedachte aan al dat water dat elke dag aan alle kanten loert en aan kinderen die in een oogwenk kunnen verdwijnen bezorgde mij regelmatig nachtmerries.
Hollands nuchter als mijn vriend is, zei hij: ‘Eerst zwanger worden, daarna zien we wel weer verder.' Aangezien er in onze vriendenkring stellen zijn die zonder tussenkomst van artsen niet zwanger kunnen worden, hebben we geleerd dat het vooruitlopen op (zwangerschaps)zaken die niet aan de orde zijn geen optie is. Dus liet ik mijn ‘kinderlijke zorgen’ voorlopig varen.
Dat binnen enkele weken de eerste zwangerschapszaak zich al aandiende, hadden we beiden niet durven dromen. Totaal overdonderd door het uitblijven van het rode leger in mijn lijf en elke ochtend kotsmisselijk boven de wc, kochten we een zwangerschapstest. Het resultaat liet niet lang op zich wachten. Twee roze streepjes doemden binnen een paar seconden in het venstertje op. Hartstikke raak! Onze hectische wereld stond even stil.
De daarop volgende weken leefden we in een roes. Langzaamaan begon het bijzondere nieuws steeds meer door te dringen. We werden steeds enthousiaster. Zal het een jongen zijn of een meisje? De eerste favoriete namen werden op een papiertje gekrabbeld.
Maar ook de twijfels sloegen toe. Blijven we op het schip wonen? En zo ja, hoe gaat het kindje veilig opgroeien aan boord? Hoe richten we een kinderkamer in? Een schommelwiegje hoeven we in elk geval niet aan te schaffen. Het water wiegt ons scheepje en daarmee de kleine wel. Een draagdoek om het kindje te vervoeren is zeker geen overbodige luxe. Van boord en aan boord stappen vereist nog steeds mijn fysieke evenwicht en mijn twee handen om mij aan de reling vast te houden zijn geen overbodige luxe. Om over oranje zwemvestjes nog maar te zwijgen.
Eerst maar eens een afspraak met de verloskundige maken. Daarna gaan we verder broeden op de volgende zwangerschapsperikelen. Kinderen aan boord? We gaan er voor!
Net als de huisbewoners...
´Is het niet koud op zo´n boot?´, is de bekendste. Met als goede tweede; ´Kun je wel overal staan?´ De overige vragen van de huisbewoners staan ongeveer op gelijke plaats. ´Hoe doe je dat dan met wassen?´ en dan doelen ze op mij als persoon. (waarop ik dan toch altijd stiekem even aan mezelf snuffel) óf ´Waar gaat het water dan heen als je je wc doorspoelt?´ En dan bedoelen ze natuurlijk mijn uitwerpselen. De bruine. En deze laatste vraag vond ik zelf altijd de lastigste. Niet om te beantwoorden hoor. ´Gewoon, in het water´, zei ik zonder blikken of blozen. Het mag wettelijk tenslotte. En als het mag van de wet, dan is het altijd goed. (…) Nee, deze vraag gaf me toch altijd een unheimisch gevoel. Net of ik een BP olielek was. Of een Tsjernobyl straling. Kijk er zijn massa´s lieden op deze wereld die de straat als vuilnisbak zien. En de zee als dump plek van lichtgevend afval. Maar ik niet. Om het beeld over mij maar even duidelijk te schetsen. Pacifist, vegetariër, greenpeace donateur, WFP ambassadeur, links stemmend- ook wel geitenwollen sokken type genoemd, maar dan zonder geitenwollen sokken (omdat ze kriebelen en ze gewoon heel erg lelijk zijn). Maar ik rook niet!
Vond. Want binnenkort, hoef ik me ook over deze vraag niet meer ongemakkelijk te voelen. Ik kan nu ook, net als op alle andere vragen antwoorden. Gewoon, net als bij jullie huisbewoners. Om dit alles te kunnen bereiken zijn dan ook kosten >lees: staat gelijk aan drie wintersport vakanties ín het hoogseizoen, nog moeiten >lees: een opoffering van de kerstvakantie inclusief eerste én tweede kerstdag inclusief drie, vier of wat jij wilt- vijf gangen diner, bespaard. Maar dan heb je ook wat. Een kleinere badkamer, het gevoel dat er een grasmaaier wordt gestart als ik me was en dan heb ik het nog niet over de beleving die ik ervaar als de roestvrij stalen tank wordt geleegd. Althans, die ik zou moeten beleven. Op dit moment ervaar ik dat ik BP zelf ben als de hele inhoud van de tank in één keer in mijn onverwarmde buiten zwembad wordt geloosd. Maar dit zal gaan veranderen als we, net als de huisbewoners, binnenkort écht op het riool gaan. Toch?
Kerstkaart te water
Op een druilerige winterse dag kwam ik aan het einde van een drukke werkdag thuis...Klik hieronder op 'Lees verder...' voor het Kerstverhaal van Martine.
Nog 2 ligplaatsen
Er zijn nog 2 beschikbare ligplaatsen: Rood (nr. 250) met tuin en groen (nr. 208) zonder. Meer info? Klik op foto.
IJs, brug en oversteek
De haven bedekt met ijs en hagel
De drijver voor de brug van de Ger-Di hangt hier in de kraan. Eindelijk zijn ze geen bruglozen meer. De katten zullen wel blij zijn.
Na alle verkeersremmende objecten op de dijk, kwam Sophie met het plan voor een havenschildpaddenoversteekplaats :)
Bye Bye Baggeraar
Goede Gunst nog even langzij bij Eendracht X, zodat Nikyra de laatste happen bagger eruit kan halen.
Tot slot werd hangplekpaal 248 gisteren weer teruggezet...
en vandaag alweer benut. Het baggerhoofdstuk is hiermee afgesloten, met speciale dank aan schipper Dirk en kraandrijver Kees.
Baggerfase III
Plek van de Ger-Di wordt uitgebaggerd
De Cornelia aan de dijk met de Elizabeth ernaast
Baggerfase II
De Jura heeft plek 206 inmiddels weer verlaten (foto's: Lex)
Fase II is vandaag begonnen. Nomadisch is al weg. Reimerswaal en Cornelia zullen volgen (foto: Sophie)
Baggerschema
Stuurhutjemutje
De oude afgezonken motorvlet (heel mooi maar flinterdun) is er eindelijk uit
Lex weer lekker terug
Met de GerDi er tijdelijk naast
De Willem na het baggeren weer terug naar zijn plek, met de Deinemeid langszij
Willem viel echter na het baggeren bij laag water dusdanig scheef dat de kopjes uit de kast kwamen
Snel weer wegwezen dus. En natuurlijk samen met de Deinemeid. Echte liefde
Jura is verhaald
loopbrug weghalen
kapitein Rob was erbij
aan 1 (!) hijsbandje vast, en trekken maar (vakmanschap)
even later waren we dijkers
Schildpad op stap
Toen ik vorige week met onze logé hond ging wandelen stond er een politieauto en drie agenten op de dijk naar iets op de grond te kijken. Het bleek onze havenschildpad te zijn die waarschijnlijk aan een solo schildpaddentrek begon. De agenten vroegen of ik hem durfde te pakken want zij dorsten het niet. Ze waren bang dat hij zou krabben met zijn scherpe nagels. Ik stelde voor om handschoenen te halen maar die hadden ze zelf in de auto. Voor het zover kwam was Vincent er ook en die pakte het beest bij zijn schild en bracht hem weer lekker bij Ket in de blubber.
CONCLUSIE
Hoe moet ik me veilig voelen in dit land als drie agenten bang zijn voor één schildpad???
Voorkomen van putcorrosie
Het voorkomen van putcorrosie d.m.v. opgedrukte stroom.
Ik schrijf jullie dit artikel in verband met het toenemende aantal verontruste bootbewoners in Rotterdam, maar ook in onze haven die bij hun hellingbeurt geconfronteerd worden met het fenomeen PUTCORROSIE.
AIS in Werkhaven Hitland
AIS, Automatic Identification System, tot een half jaar geleden, had ik er persoonlijk nog nooit van gehoord. Het is weer een nieuwigheid binnen de zee- en binnenvaart en binnenkort wellicht ook voor een breder publiek onder de pleziervaart.
In de zeevaart is het systeem in 2003 ingevoerd. De gedachte achter het systeem is enerzijds de veiligheid, maar anderzijds ook overzicht en informatie verschaffen tussen schepen onderling en instanties aan de wal.
Wanneer je het systeem aan boord hebt, kun je informatie over het schip, de bemanning, eventuele passagiers, lading, herkomst en bestemming kenbaar maken aan de schepen om je heen en instanties aan de wal.
Inmiddels is het systeem ook in de binnenvaart geïntroduceerd. De dochter en schoonzoon van Karel en Corrie behoorden in maart van dit jaar tot één van de eerste van 799 binnenvaartschepen waar het systeem – toen kosteloos – werd geïnstalleerd om te experimenteren met AIS op binnenvaartschepen. Corrie was meteen enthousiast, want nu kon ze precies zien waar het schip van haar dochter was. Bij of in de sluis, in de haven van Antwerpen, het was allemaal te zien op www.MarineTraffic.com
Op de website kun je zien welke schepen in de buurt nog meer voorzien zijn van AIS, maar ook welke schepen er langs komen.
Voor de pleziervaart is er nog geen verplichting tot het gebruik van AIS, maar het is al wel mogelijk. Dat is natuurlijk koren op de molen van een paar fanatieke pioniers. Toen de mogelijkheid zich aandiende, waren Karel en Corrie er als de kippen bij. Ze hadden als één van de eersten de auto op het schip, marifoon aan boord, een mobiele telefoon aan boord en dus wilden ze ook AIS aanschaffen. Vanaf vandaag staan er daarom ook schepen in de werkhaven Hitland ‘op de kaart’. Bij de Cornelia, de Reimerswaal en de Xenia werd vandaag het systeem geactiveerd en zoals hierboven op het plaatje te zien is, werkt het systeem.
Opstapje en burenklus
En het baggeren duurt nog steeds voort. Evenals de dagelijkse uitdaging om veilig van en aan boord van ons scheepje te stappen. Aangezien we ons scheepje moesten ‘verhuizen’ om plaats te maken voor de baggerboot, liggen we bij de grote sleper de Germa langszij. En omdat deze sleper aanzienlijk hoger uit het water torent dan ons scheepje is de op- en afstap elke keer weer een ultieme poging om droog te blijven.
Opstapje
Behalve door de baggeraars wordt er ook door de bewoners hard gewerkt in de haven. Vorige week moest Greet de extra ligplaats van haar en Dirk opleveren en moest er nog het één en ander geklust worden voor het zover was. Dankzij een aantal hardwerkende buren werd in mum van tijd de ligplaats opgeschoond en keurig netjes opgeleverd. Dirk op zijn beurt zorgde vanaf boven voor een prachtig zonnetje en we weten zeker dat hij tevreden zou zijn geweest over het resultaat.
Baggeren
Baggeren 's ochtends om kwart over zes. Goedemorgen.
Panorama door Lourenz. Klik erop voor vergroting.
Sleepboot Belt wordt door Rob terug gesleept naar zijn eigen (reeds gebaggerde) plek. Wat nou 300 pk, 5 blijken er meer dan genoeg.
Hoogaars de 'Wilde Beer' (rechts) gaat hier flink te keer.
De Sietske wordt verhaalt.
Deinemeid knus tegen Willem aan.
Pech voor Lex, die trouwens vorige week de Vrijwilligerspenning van de Gemeente Gouda in ontvangst mocht nemen voor zijn 15 jaar dat hij al voor nop bij het Filmhuis Gouda werkt; zijn ponton was al zo vaak op de keien gelopen dat een klein scheurtje genoeg bleek om het af te laten zinken. Gelukkig was het kraanschip de Zwartewater nog in de haven om het weer naar boven te krijgen. Zijn neef heeft er inmiddels een dikke hoeklijn op gelast om herhaling te voorkomen.
De Jura, hier eenzaam en verlaten, zal waarschijnlijk eind volgende week verplaatst worden.
Baggeren - fase 1
Tja, het heet natuurlijk niet voor niets 'de spits afbijten'...
Rob was (met zijn spits) maandag als eerste aan de beurt om plaats te maken voor de baggeraars.
De Zeebeer ging woensdagochtend op eigen kracht.
Drukke boel.
Woensdagmiddag was iedereen verplaatst en klaar voor de eerste baggerfase.
Deze foto is een ode aan Paal 248. De paal die uiteindelijk een hele sociale functie heeft bekleed (kan je niet van iedere paal zeggen) is niet meer.
En vandaag (donderdag) was het dan eindelijk zover, na vele jaren, plannen, offertes, speculaties, metingen en noem maar op kwam het eerste baggerschip de haven in.
En ging de eerste bagger de IJssel uit. Vorig jaar viel het nog zo'n beetje in de categorie chemisch afval, maar vanaf januari en de nieuwe normering valt het ineens eigelijk allemaal nogal mee en is het prima te hergebruiken. Bijvoorbeeld voor het opspuiten van zellingen.
Foto's: met dank aan Sophie en Spip.
Borrel XL
The Hurricane has left the harbour...
De leegte die de kotter achter heeft gelaten voelt gek genoeg als de leegte die DirkJan zelf heeft achter gelaten.
Informatieavond over baggeren
Paal 248
Weleens geborreld op surfplanken en opblaaskrokodillen?
Het was op een broeierige nazomermiddag dat in de haven van Hitland paal 248 een belangrijk middelpunt vormde voor een groot aantal havenbewoners. De zon brandde fel en de stoom kwam van de verhitte scheepsdekken af. Het was hoog tijd voor een verfrissende duik in de Hollandsche IJssel.
Paal 248 is een bijzondere paal. Hij markeert niet alleen de in- en uitgang van de haven, maar is ook voor menig bootjesmens de ideale aanlegplaats om ‘s zomers onbezorgd op het water te dobberen zonder verder de rivier af te drijven. Zo ook op deze bewuste zomermiddag. Rond vieren kwamen de eerste verhitte havenbewoners aan peddelen. Met de bootjes vastgeknoopt aan paal 248 kon de waterpret beginnen. Al gauw paste niet iedereen meer aan deze paal en lagen we met drie rijen breed aan elkaar vastgeknoopt. Het was een gezellige drukte van jong tot oud met bootjes, surfplanken en opblaaskrokodillen.
Na het nodige verfrissende gespetter kropen we weer in en op onze vormen van drijfgenot. Tot groot genoegen van ons allemaal kwam uit een aantal bootjes frisdrank, flessen wijn en blikjes bier tevoorschijn. Ook aan kaasjes en stokbroodjes met lekkere smeerseltjes was gedacht. Het smaakte goed. Het was uiteindelijk al na zessen toen iemand voor de grap vroeg of er ook 'bezorgd' kon worden op het water. Daar werd tot ieders verbazing door één buur erg enthousiast op gereageerd. Bram Ladage was wel erg ver roeien maar nadat iedereen zijn bestelling had door gegeven verruilde de buur haar bootje voor de bolide en vertrok richting de bekende friettent.
Ook de vette hap hebben we smakelijk verorberd. Aangezien de eindeloze rij voorbij trekkende speedboten de IJssel omtoverden in een waar golfslagbad werd er die middag en avond behoorlijk wat gemorst! Maar dat kon onze pret niet drukken, Toen de zon achter de horizon verdween, keerden we na een prachtige dag weer richting ons eigen scheepje. En zoals deze middag bleek kan er prima worden geborreld op surfplanken en opblaaskrokodillen aan paal 248.
Website Buurtvereniging
Grote motor / kleine boot
Op het linker bootje maakt de duiker (gele helm) zich gereed. Bij de gele drijver (rechts) zou het gezonken bootje, middels sonar bepaald, moeten liggen. Dit bleek echter niet het geval. Een tweede poging met de sonar was wel succesvol.
Een hoop gebeurd ...
Er zijn nog 2 ligplaatsen te huur, zie ook onderstaand plaatje. Groen (nr. 208) en Geel (nr. 206). Ga voor meer info naar www.sipkema.nl
Havenborrel XL
Nieuwe dekschuit
oude dekschuit
geen dekschuit
nieuwe dekschuit
Zonder deze twee broers (in de volksmond Ed en Willem Bever) van Scheepswerf de Jong uit Alphen aan den Rijn had het nooit gelukt. De kraan van de sleepboot bleek namelijk te laag om de spudpalen uit de oude dekschuit te halen en vervolgens weer in de nieuwe te zetten. Geen probleem voor deze broers. De palen werden in tweeën geslepen, eruit gehaald en vervolgens in delen overgezet en weer aan elkaar gelast, dus.
Terug op haar plek
Verhalen voor nieuwe palen
Pasen
foto: Jim (met gsm)
IJS!
Boekbespreking op Radio Rijnmond
Van Gennep
recensie over Van Gennep in Vrij Nederland
Bord, Open Dag en BBQ
Stukje in het AD Rotterdams Dagblad van zaterdag 21 juni 2008
Scala Violino’s: 0183 63 64 52
Het bord
Klik op bord voor een leesbare weergave.
’s Avonds was er afsluitend ook nog een grote buurt barbeque. De DJ was wat laat omdat ie heel erg in de file had gestaan, maar dat kwam uiteindelijk helemaal goed.
We eindigden met z’n allen rond het kampvuur. En zo hoort het ook.
Pannenkoekenhavenborrel
Mijn Ark
klik op artikel voor een grotere versie
Boekenbal
klik op artikel voor een grotere versie
LON Radio
studio van LON Radio
Cirkel
De cirkel is rond: negentien maanden nadat de aankondiging in 'Het Kanaal' stond dat het boek in de maak was staan we er nu weer in, maar dan MET het boek. Onderstaand dit artikel, klik erop voor een grotere versie.
Het boek is uit!
Vandaag heeft Lex de boekhandels bevoorraad en stonden we gelijk al in het AD Rotterdams Dagblad. Marjolein staat helaas niet op de foto omdat ze moest werken (maar die staat als BN-er al vaak genoeg in de krant). En voor alle duidelijkheid, het vroor 4 graden en de wind was Oost.
klik op artikel voor een grotere versie
Speedmaster
Het is ietsje meer, mag dat?
Het aftellen is begonnen. Momenteel worden de drukplaten vervaardigd, en zal begin van de week de pers gaan draaien. Een raar idee dat we nu niets meer kunnen veranderen, maar ook wel lekker. Alleen, hetgeen vroeger onze slager van de hoek altijd zei: ‘Het is ietsje meer, mag dat?’ gaat nu ook voor ons boek op. In plaats van de begrootte 168 is het boek uiteindelijk op 192 (!) pagina’s gekomen. Aanzienlijk meer kosten dus ook, en aangezien de subsidie op een 50/50 basis was, betekent dit dat ons aandeel ook flink is gestegen. Eerder hadden we verzonnen dat alle betrokkenen een gratis boek zouden krijgen, maar daar moeten we nu helaas vanaf zien (naast honderden vrijwillige uren, gaat er namelijk ook nog aardig wat extra geld van ons in zitten).
We verwachten op 17 december in het buurthuis (iedereen is trouwens welkom!) echt wel voldoende boeken te hebben, maar omdat de oplage toch beperkt is (en omdat het gewoon handig is) bestaat ook de mogelijkheid om DEZE WEEK (t/m zondag 9 december) geld over te maken op de giro van Belang Ver-Hitland, gironummer: 737104. Onder vermelding van je naam (van degene die ze komt ophalen), het boek ‘Haven van Hitland’ en het aantal dat je er wilt kopen (€25,- per boek). Ze liggen dan de 17de voor je klaar in het buurthuis! En, stop maar met zoeken want een mooier kerstcadeau ga je toch niet vinden.
Tot ziens op 17 december in het Buurthuis Ver-Hitland tussen 17.00 en 19.00 uur, aan de Groenendijk tussen nummer 166 en 192 in Nieuwerkerk aan den IJssel.
Definitieve datum!
Op schema ...
Verlost
Een datum ...
Tot slot nog even reclame maken voor redactielid Marjolein haar nieuwe cd en theatershow. Klik op cd hoes voor extra info.
De zon ...
Daar zijn we weer. Het duurde even voordat de herziene subsidie aanvraag was goedgekeurd omdat dit precies in vakanties van enkele belangrijke schakels viel. De nieuwe aanvraag is nu goedgekeurd, maar er blijft (ondanks het mooie sponsorbedrag) toch nog een aardig gat in de begroting zitten. We hebben de knoop nu doorgehakt en besloten om dit zelf voor te gaan schieten, en hopen (ahum verwachten) dit natuurlijk met de verkoop van de boeken weer terug te krijgen. Om dit gegeven voor ons iets meer zekerheid te geven, gaan we hier wellicht binnenkort een oproep doen om vast op voorhand (tegen een gereduceerd tarief?) wat boeken te kunnen bestellen. Dit doen we pas als er een datum van uitgifte is bepaald en we al een beetje kunnen laten zien hoe het boek er uit zal gaan zien. Over 2 weken zitten we om de tafel met de drukker/vormgever en kunnen we wellicht zo’n datum gaan bepalen. Kortom de zon gaat weer schijnen voor ons havenboek, zoals ook hierboven op de prachtige foto van Jan Kruithof.
Uitgevers ...
Kortom, we gaan eerst te rade bij onze subsidiegevers om goedkeuring op ons nieuwe plan te krijgen. Iedere verandering moet je namelijk melden zodat we later niet in de problemen komen en de rest van het subsidiegeld niet zouden krijgen (we hebben immers nog slechts een deel gekregen). Als die subsidiegevers akkoord zijn, gaan we eindelijk om de tafel met de drukker en de vormgever die we op het oog hebben en melden we ons dan ook weer hier op deze pagina. Tot dan!
Weer in de krant ...
Zwarte dag ...
De spanningen rondom geld, vormgeving en eerder gemaakte (of juist niet gemaakte) afspraken hebben er toe geleid dat het boek niet uitgegeven gaat worden onder de paraplu van Duo Duo. Hetgeen een flinke domper op de feestvreugde is, omdat we dachten (na jaren van verzamelen en vergaderen) dat we er bijna waren.
Uiteraard geven we niet op en zullen we niet rusten tot er een kwaliteitsboek over de Haven van Hitland in de winkel ligt. Op zoek dus naar een nieuwe uitgever ...
Boek en Pasen
Maar ondanks dit al hebben we nog wel tijd gevonden om het traditionele paaseitjes verstoppen op de parkeerplaats gewoon door te laten gaan.
Vergadering
Tot slot werden er vanavond nog enkele boekverhalen besproken, en hebben we een selectie gemaakt uit de interieurfoto’s die van de week gemaakt zijn. Werd het toch nog gezellig.
Vergadering
De laatste kleine aanpassingen in de verhalen worden momenteel nog door Aad gedaan, en de vraag rees of er wellicht ook nog wat interieurfoto’s van schepen gemaakt moeten worden. Dat vinden een hoop mensen toch erg leuk om te zien. De buitenkant kunnen ze al zien, maar de binnenkant natuurlijk niet. En zo gaat Lex gaat dus van de week weer met zijn camera op pad. Bij de volgende vergadering (7 maart) zou dus echt eindelijk AL het materiaal compleet moeten zijn ...
Vergadering
Vergadering
Ondertussen was ook de Sint gesignaleerd de haven. Alwaar hij na zich te hebben opgefrist aan boord bij Anton, Ria en Daan acte de présence zou geven in het buurthuis.
Vergadering
Met appeltaart van Dudok. Roos begrijpt het echt helemaal.
Vergadering
We hebben elkaar de laatste tijd veel gezien, gebeld en gemaild. Iedereen stopt er (soms meer dan hem of haar lief is) enorm veel tijd in. De vergaderingen worden heftiger. Soms keihard lachen, soms keihard schreeuwen, het voelt al bijna als familie.
Oral History (ofwel mondelinge geschiedenis) blijkt een van de moeilijkste takken in de literatuur te zijn. Het feit dat Marjolein alle interviews gedaan heeft en er nu een soort van uitgeschreven moet worden, zodat de geïnterviewde zich direct tot de lezer lijkt te richten, is dus erg moeilijk maar wel heel erg mooi. Gezien de enorme input, blijkt het dus nog veel meer werk te zijn dan aanvankelijk gedacht. Aangezien we nu ook wel doorhebben dat het een prachtig boek kan gaan worden en afraffelen niet in onze aard zit, moeten we bekennen dat de streefdatum van begin december geen haalbare kaart meer blijkt te zijn. Het zal dus wel voorjaar worden. Kunst laat zich niet dwingen.
Computer Crash ...
de haven zoals te zien op Google Earth
Vergadering
Vergadering
Cultuurmarkt
Oud wethouder van Capelle, Wim de Bruijn, maakte de foto. Aad blijkt hem al meer dan 60 jaar te kennen. De dag leverde vooral enkele contacten op, hier en daar verkocht Aad een boek. Hans de Vlaming bezocht de kraam en meldde dat hij al foto's had ingeleverd bij Marjolein.
Vergadering
foto: Hans de Vlaming
Vergadering
Vergadering
Vergadering
Stuk in het Kanaal
Elkaar weer gezien en een foto gemaakt
